Zoeken
Zoek op kunstenaar:
Zoek een kunstwerk:
Of klik hier om alle kunstwerken te bekijken.
Winkelmandje
Winkelmandje is leeg
| | Johan Bartold Jongkind | | Nederlands |
| Lattrop (Overijssel) 1819 - Côte St-André (bij Grenoble) 1891
Zijn vader wou zijn zoon voorbestemmen tot de notarisstudie, toen hij 15 jaar werd, terwijl Jongkind de zee op wou. Toen zijn vader een paar jaar later stierf, liet de jongeman zijn studie schieten en schreef zich in 1837, verwenst door zijn moeder, in bij de Tekenacademie van Den Haag, in 1837.
Daar kreeg hij Andries Schelfhout als meester, de voor hem gedroomde schilder van zee, schepen, molens en hemel. Deze zorgde er zelfs voor dat Jongkind een jaarlijks vernieuwbare studiebeurs kreeg.
Toen, in 1845, de Franse kunstschilder Eugène Isabey naar Den Haag kwam, prees Schelfhout zijn leerling bij de Franse meester aan. Deze nodigde Jongkind naar Parijs, om er in zijn atelier te werken.
In 1849 haalde Isabey een ontredderde Jongkind uit de tavernes van Montmartre en bracht hem naar de Normandische kust, naar Etretat, Fécamp en Honfleur. Daar hielp de Belgische Eugène Smits, samen met Isabey, aan het herstel van de depressieve Hollander.
Alhoewel hij, in 1852, met een medaille beloond werd in het Parijse Salon, was hij toch weer in een complete chaos hervallen. Nu was het een onbekend schilder Sano die zich over hem ontfermde. De Salon van 1855 weigerde hem echter ook maar enige vermelding en daarbij onthield men hem in Holland een verdere uitkering, vanwege zijn voortdurende ontsporingen.
Totaal ontgoocheld keerde Jongkind naar Rotterdam terug, maar zijn familie negeerde de ongelukkige. Hij verbleef tot 1860 te Klaaswaal, in Overschie. Hier vond hij zijn kanaaltjes, oude straatjes, oneindige vlakten, wind en wolken terug, die hij weer vastlegde in uiterst sfeervolle aquarellen en doeken. Maar een drankprobleem had hij nog steeds
straatjes, oneindige vlakten, wind en wolken terug, die hij weer vastlegde in uiterst sfeervolle aquarellen en doeken. Doch van zijn drankprobleem raakte hij niet af.
De schilder Cals troonde hem weer mee naar Parijs waar hij in 1863 samen met o.a. Fantin Latour, Whistler en Manet exposeerde op de Salon des Refusés. Rond deze tijd begon hij een relatie met
Madame Fesser, die hij mijn 'goede engel' noemde en die zijn leerling werd.
Met haar reisde hij veel door Frankrijk alvorens zich in 1880 definitief in Isère te vestigen.
Uiteindlijk stierf Jongkind in 1891 in een gekkenhuis in Grenoble.
Alhoewel Jongkind vergeleken kan worden met Van Goyen, Ruysdael en vooral met Rembrandt had hij tijdens zijn leven in Nederland niet veel succes. Zijn etsen doen vaak denken aan Rembrandt en zijn werk heeft meer gemeen met deze Nederlandse kunstenaars dan met zijn Parijse vrienden. Jongkind had een fantastisch visueel geheugen. Wanneer hij weer in zijn atelier was, weg van het geobserveerde, kon hij beelden zo op doet of papier zetten. |
Aantal kunstwerken gevonden : 1
Pagina(s): 1
Pagina(s): 1 |
